رفتن به بالا
  • چهارشنبه - ۱ شهریور ۱۳۹۶
  • کد: ۴۳۶
  • چاپ خبر : کار، کار است
کارورزی غیراخلاقی است
چرا کارورزی غیراخلاقی است؟

کار، کار است

| درک تامپسون | در تابستان، میلیون‌ها دانشجو – برخی پس از فارغ‌التحصیل شدن و برخی در سال‌های تحصیل‌شان – پروژۀ کارورزی را می‌گذرانند. کاری که در شاخه‌ها و مشاغل مختلف انجام خواهد شد، اما آیا واقعاً این «کار کردن» است یا بهره‌کشی از دانشجویان توسط مؤسسات غیرانتفاعی؟ آمارها نشان می‌دهد که بین ۵۰۰ هزار […]

| درک تامپسون |

در تابستان، میلیون‌ها دانشجو – برخی پس از فارغ‌التحصیل شدن و برخی در سال‌های تحصیل‌شان – پروژۀ کارورزی را می‌گذرانند. کاری که در شاخه‌ها و مشاغل مختلف انجام خواهد شد، اما آیا واقعاً این «کار کردن» است یا بهره‌کشی از دانشجویان توسط مؤسسات غیرانتفاعی؟ آمارها نشان می‌دهد که بین ۵۰۰ هزار تا یک میلیون نفر از کارورزان حقوقی دریافت نمی‌کنند و عملاً نیروی کار رایگان هستند.

چند سال پیش، خوشحال بودم که در طرح ملی کارورزی مشارکت می‌کنم و در همین راستا دو شغل را نیز انجام دادم. اما آیا واقعاً این دو شغلی که من انجام دادم مفید بودند؟ قطعاً. اخلاقی بودند؟ پرسش دشواری است.

هفتۀ پیش بود که به طرح کارورزی از زاویه‌ای دیگر نگریستم. چرا که در این مورد دو دیدگاه کاملاً متفاوت وجود دارد. عده‌ای مدافع این طرح هستند و کاملاً آن را مفید می‌دانند اما عده‌ای دیگر آن را برای دانشجویان، کارگران و برای کل جامعه مضر تلقی می‌کنند. حقیقتاً برای من هم ساده نبود که موضعم را انتخاب کنم اما به این نتیجه رسیدم که من با گروه دوم هم‌نظر هستم: کارورزی به لحاظ اخلاقی به هیچ وجه عمل قابل دفاعی نیست.

کار در برابر تحصیل

آیا کارآموزی مانند تحصیل است که هر دو بدون مزد تلقی می‌شوند؟ در حال حاضر، دانشجویان به اندازۀ کاری که انجام می‌دهند پول دریافت نمی‌کنند. ۹۰% از کارفرمایان فکر می‌کنند که دانشجویان پیش از ورود به بازار کار باید بین یک تا دو سال، اصطلاحاً کارورزی انجام دهند. نتایج تحقیقات جدید مؤسسه «برندینگ و تجربۀ هزاره[۱]» نشان می‌دهد که این تفکر ناشی از نوعی پیش‌داوری در مورد فارغ‌التحصیلان است که برای آنان هزینۀ گزافی دارد.

دانشجویان پس از فارغ التحصیلی به دنبال کار هستند و این در شرایطی است که اگر تن به کارورزی برای کارفرمایان دهند باید با دستمزدی ناچیز تن به کاری دهند که احتمالاً باب طبع آن‌ها نخواهد بود. طبیعی است که دانشجویان نیاز به شغل دارند، اما گویی کارورزی پیش‌زمینۀ ورود آنان به بازار کار است. در نتیجۀ اجرای طرح کارورزی دانشجویان عملاً مورد بهره‌کشی قرار می‌گیرند. مگر اینکه کارفرمایان موظف به پرداخت دستمزد کاری که برایشان انجام شده، باشند.

زمانی که دو نفر کاری را انجام می‌دهند، یکی به عنوان کارگر و دیگری به عنوان کارورز و هر دو کار خود را به نحو احسن انجام می‌دهند، کسی که کارورز است، دستمزد پایین‌تری می‌گیرد. منطقی نیست که کارفرما، کارگر را اخراج کند تا کارورزانی که دستمزد ناچیزی دارند را استخدام کند؟

در اینجا، کالج‌ها و مدارس می‌توانند به کارفرمایان فشار بیاروند تا دستمزد دانشجویان و دانش‌آموزانی را که به عنوان کارورز استخدام کرده‌اند، پرداخت نمایند. این کار حتی باعث به رسمیت شناختن ارزش کار دانشجویان از سوی نهاد‌های  رسمی می‌شود و برای خود مؤسسات آموزشی نیز سودمند خواهد بود. برخی استدلال می‌کنند که: کارورزی، عیار واقعی کار فارغ‌التحصیلان را نشان می‌دهد. اما این دلیل خوبی نیست برای از بین رفتن امنیت شغلی و پایین آمدن دستمزد کارگران و دانشجویانی که وارد بازار کار شده‌اند.

زمانی که دو نفر کاری را انجام می‌دهند، یکی به عنوان کارگر و دیگری به عنوان کارورز و هر دو کار خود را به نحو احسن انجام می‌دهند، کسی که کارورز است، دستمزد پایین‌تری می‌گیرد. منطقی نیست که کارفرما، کارگر را اخراج کند تا کارورزانی که دستمزد ناچیزی دارند را استخدام کند؟ این بدین معناست که ارزش کار در حال سقوط است و کارورزی با این دستمزد اندک نقش تعیین‌کننده‌ای در این فرایند دارد.

تغییر عنوان و ارزش کار تحت لوای کارورزی

پروژه‌های کارورزی عملاً مشاغلی هستند که حقوق و مزایای پایینی دارند. شما در واقع مشغول کار هستید اما مزد واقعی دریافت نمی‌کنید. دلیل این امر این نیست که شغل شما ارزش و اهمیت کمی دارد بلکه بدین خاطر است که شغل شما موقتی است.

اگر در مؤسسات غیرانتفاعی واشنگتن پروژۀ کارورزی خود را انجام داده باشید، متوجه خواهید شد که کار شما با کار متخصصان آنجا همپوشانی و شباهت‌های زیادی دارد ولی برخورد با شما و استخدام‌شدگان رسمی مشابه نیست. چون آن‌ها دارای امنیت شغلی است و در مورد شما این امنیت وجود ندارد و به تدریج این وضعیتی است که شامل همۀ نیرو‌های کار خواهد‌ شد. این موقعیت، قدرت چانه‌زنی نیرو‌های کار را کاهش می‌دهد چرا که نفرات بسیاری حاضر هستند همان کار را، تحت لوای کارورزی با مزد بسیار کمتر انجام دهند.

اما آیا باید از هر عمل سودآوری حمایت کرد؟ پس چرا فروش نوشیدنی‌های الکلی به افراد زیر ۱۸ سال ممنوع است؟ پاسخ ساده است: چون این عمل تبعات ناگواری دارد. طرح کارورزی نیز تبعات بسیار مخربی دارد: ۱) عادت دادن کارفرمایان به استخدام کارورزان و پرداخت تجربه‌ به آنان به جای مزد واقعی‌شان؛ ۲) گسترش فقر و نابرابری‌های اجتماعی به دلیل کاهش دستمزد‌ها.

قوانین کارورزی دائما در حال کاهش حقوق کارورزان هستند و در این بین سه پرسش مطرح می‌شود: ۱) آیا کاری که یک کارورز و یک متخصص در یک مؤسسه انجام می‌دهند یکسان نیست که دستمزد‌شان تا این حد متغیر است؟؛ ۲) آیا قبول دارید کاری که یک کارورز انجام می‌دهد برای کارفرما هیچ فرقی با یک کارگر ندارد و تنها تفاوت آن این است که کارفرما بخشی از پرداخت مزدی را به بهانۀ «تجربه‌آموزی» پرداخت نمی‌کند؟؛ ۳) آیا حدأقل دستمزد مصوب برای یک کارفرما، امری غیر‌ممکن است؟ کسی که با قوانین کارورزی در آمریکا آشنا باشد، نمی‌تواند به این سه پرسش به گونه‌ای پاسخ دهد که طرح کارورزی را تائید کند.

کار، کار است و مزد آن باید به طور کامل پرداخت شود.

| ترجمۀ امین اصانلو |


پی‌نوشت‌ها:

[۱] Millennial Branding and Experience

 

مطالب مرتبط


ارسال دیدگاه